عنوان خبر:صدور قطعنامه‌هاي ضد ايراني منجر به كاهش اعتبار شوراي امنيت مي‌شود

سيد مجيد تفرشي كارشناس مسائل حقوقي در گفت‌وگو با خبرنگار سياست خارجي  در خصوص تلاش آمريكا براي صدور قطعنامه ديگر عليه ايران، صدور قطعنامه‌هاي مسلسل وار ضد ايراني از سوي شوراي امنيت را موجب كاهش اعتبار اين شورا دانست و گفت: عملكرد شوراي امنيت در قبال موضوع هسته‌اي ايران كمكي را به صلح و امنيت بين‌المللي نكرده است.
وي گفت: شوراي امنيت در قبال پرونده هسته‌اي ايران اصلي‌ترين وظيفه خود يعني شناسايي مصاديق واقعي تهديد صلح و امنيت بين‌المللي را زير پا گذاشته و با تفسير بسيار موسع - غير واقعي از واژه تهديد صلح و امنيت بين المللي جامعه بين‌الملل را در وضعيت دشواري قرار داده است.
تفرشي ايالات منحده آمريكا را سردمدار استفاده ابزاري و احساسي از قطعنامه‌هاي شوراي امنيت دانسته و تاكيد كرد: ضريب خلوص و بي‌طرفي در فرآيند صدور قطعنامه‌هاي شورا ارتباط مستقيمي با ميزان اقبال و اطاعت آن از سوي ساير كشورهاي جهان دارد.
تفرشي گفت: همراهي و حمايت 118 كشور عضو گروه عدم تعهد و يا 57 كشور عضو سازمان كنفرانس اسلامي و همچنين بسياري ديگر از كشورها در چارچوب ساير سازمانهاي بين‌المللي و يا حتي در ظرفيت ملي از حقوق هسته اي ايران، به معناي آن است كه اين قطعنامه‌ها موفق به همراه ساختن وجدان جامعه بين‌الملل با خود نشده است. واقعيتي كه در صورت تداوم بيش از پيش به اعتبار اين نهاد مهم بين‌المللي ضربه خواهد زد.
وي گفت: جامعه بين‌الملل در ماه گذشته شاهد تلاش بي‌وقفه تيم اعزامي ايران به كنفرانس بازنگري NPT بود. در سند نهايي اين كنفرانس، جمهوري اسلامي ايران به همراه 189 كشور جهان تعهدات زيادي را در حركت به سوي خلع سلاح و عدم اشاعه خصوصاً شناسايي منطقه خود يعني خاورميانه بعنوان منطقه عاري از تسليحات هسته‌اي پذيرفت آيا اين امر مصداق همخواني سياستهاي اقدامي و اعلامي ايران در صلح آميز بودن ماهيت برنامه‌هاي هسته اي اش نيست؟ آيا تلاشهاي ايران در اين كنفرانس مصداق واهي بودن ادعاهاي آمريكا و نافي اتهامات مندرج در قطعنامه‌هاي قبلي شورا مبني بر احتمال ماهيت نظامي داشتن برنامه‌هاي هسته‌اي ايران، نيست؟
تفرشي اظهار داشت: متاسفانه عملكرد سناريو سازان آمريكايي در قبال پرونده هسته‌اي ايران نتيجه‌اي جز كاهش ضريب امنيتي منطقه خاورميانه نداشته است. سناريويي از پيش طراحي شده و ذيل پروژه‌اي موسوم به ايران هراسي، تا بدين ترتيب امكان فروش دهها ميليارد دلار انواع سلاح به كشورهاي منطقه فراهم شود، سلاح‌هايي كه مديريت بهره‌برداري از آنها نوعاً در اختيار نيروهاي آمريكايي بوده و بستر مناسبي را براي حضور بلندمدت نيروهاي اين كشور در حوزه خاورميانه فراهم آورده است.
تفرشي انگيزه اصلي آمريكا از حضور بلند مدت خود در منطقه خاورميانه را ارتقاء توان خود در مديريت حوزه‌هاي مختلف انرژي در اين منطقه حساس و ژئواستراتژيك دانسته و افزود: در پيش‌نويس قطعنامه جديد از يك سو شاهد حمايت از ابتكار تبادل سوخت ايران با برزيل و تركيه و از سوي ديگر شاهد تكرار مفاد قطعنامه‌هاي قبلي و تداوم تلاش براي تحقير و فشار بر عليه ملت ايران هستيم، قطعاً اين قبيل تناقضات آشكار نافي روح صلح جويانه منشور ملل متحد بوده و با توجه به اعلام آمادگي ايران براي افزايش تعاملات و همكاري با اعضاي شوراي امنيت و آژانس غير قابل فهم و توجيه است.
اين كارشناس مسائل حقوقي با بيان اينكه برخورد شوراي امنيت با يكي از قديمي‌ترين اعضاي سازمان ملل متحد برخوردي خارج از شان و حوزه وظايف يك سازمان بين‌المللي است، افزود: نتيجه قطعي بازگذاشتن دست بازي گردان اصلي شوراي امنيت يعني آمريكا و فشار بي امان بر ساير اعضاي شورا، تنها ارتقاي هزينه‌هاي تامين صلح و امنيت بين‌المللي است.
تفرشي گفت: وضعيت فعلي ديوان كيفري بين‌المللي (ICC) درس عبرتي براي شوراي امنيت است. ديواني كه در سال 1998 بدنبال 50 سال كار جمعي و با يك دنيا اميد و آرزو اساسنامه‌اش از سوي بيش از 100 كشور جهان، منجمله جمهوري اسلامي ايران به امضا رسيد، وظيفه اصلي ديوان شناسايي، دستگيري و محاكمه جانيان بين المللي بود كه متاسفانه استفاده ابزاري دادستان و برخي از گردانندگان طي 10 سال گذشته شرايطي را رقم زده كه امروزه شاهد بي توجهي كشورها نسبت به درخواستهاي بالترين مقام آن يعني دادستان مي ‌اشيم.
به گفته وي اگر ICC نسبت به بيش از 300 دادخواست مربوط به محاكمه بوش و بلر در حمله به عراق و يا بيش از 2500 دادخواست ديگر بي‌تفاوت نبوده و صرفا نيرو و امكانات خويش را براي برخورد با مقامات چند كشور فقير آفريقايي صرف نمي‌كرد امروز شاهد متوسل شدن دادستان آن به شوراي امنيت نبوديم.
تفرشي افزود: تداوم قطعنامه‌هاي ضد ايراني شوراي امنيت و بي‌توجهي همزمان اين شورا نسبت به ساير رخدادهاي مهم بين‌المللي خصوصاً جنايات اخير اسرائيل در غزه و يا آمريكا در عراق و افغانستان نافي مسئوليت اين نهاد بين‌المللي نبوده و در عصر ارتباطات از ديد تيز بين ملل جهان مخفي نخواهد ماند.
وي در پايان ضمن برشمردن مصاديق دگرديسي در راهكارها و ابزارهاي تهديد صلح و امنيت بين‌المللي، وظيفه شوراي امنيت را در عصر ارتباطات بسيار خطير و تاريخ ساز دانسته و افزود: امروز هيچ قدرتي توان ايستادگي در برابر وجدان جامعه بين‌الملل را نداشته و بلند شدن زمزمه‌هاي به حق دال بر لزوم ارزيابي عملكرد شوراي امنيت در قبال موضوعات مختلف منجمله پرونده هسته‌اي ايران از سوي نهادهاي مدني و بسياري از صاحبنظران كشورها از آن جمله است.